جهان در جان من لبریز و من حیران در خوابم چو می جویم ترا در خود، نمی یابم ، نمی یابم کویری تشنه کامم ، پی باریدن باران ببار بر من که بی لطفت ترا هرگز نمی یابم « چه داند جزء راه کل خود را - مگر هم کل فرستد رهنمونم » صدایت می زنم جانا ، نگاهم کن که رحمانی بدون حلقه ات یارب ، نشان از تو نمی یابم تنم تب دارد و گردم پی درمان بی تابی ببار بر جان تب دارم که درمانی نمی یابم

ما سجده به خم گيسوي تو نموديم روزي كه تماشاي كل تو نموديم بي واهمه زنجير خرد پاره نموديم تا دست در آن حلقه گيس تو نموديم با رويش اولين دانه ادراك پروانه صفت رو به سوي تو نموديم در حلقه كيهاني دادي ندايم تا صحبتي از سلسله موي تو نموديم از نقطه خاموشي خوانديم صدافسون آن دم كه نظر نرگس جادوي تو نموديم بي بوي تو گلشن چو كوير است عادت به گل روي و بوي تو نموديم

فریاد برآور ای کودک معصومای زیبایی نهفته در عطر باران.عشق تو در پی سفر پاییز بودو فردایی دگر باز خواهد آمد پرندگان زیباخودشان قبل از آواز کوچ گفتندو شاید دیگر نیاید ، مسافر سپید پوش توادامه مطلب

در فراسوی پنجره هاکسی برای عشق گاه شماری می کندو آرزوی دیدنشدل از سینه تنگ فریاد می زندآن دور ها مردی تنهادر انتظار هیچ مسافری نیستکه عشق مرا با خودبردوقتی هیچ حواسم بر جایش نبودداشتم با کودکی معصوادامه مطلب

در این سال های رفتنتمهربانی هایت را خوب به خاطر دارمولبخند زیبایتو عشق سرشارت رابا تو باید بر شاخه های عشقجوانه های ایمان را به تماشا نشستو شاهدش باشیمروز وصل دوستداران راادامه مطلب

وقتی که آسمان نیز بخل می ورزدوقتی که تاب آدم را نداردوقتی ظلم افسار گسترانیده وقتی عشق بر لب هر بام هرزه گی می کندتنها باغ زمستانی ست که امیدی دارد و نگاهش تنها به خداوقت عریانی درختوقت نهایت فقر و نادامه مطلب

چه سخت است اجبار به بیداری دوباره

کاش به خواب ابد رفته بود

هیچ امیدی

بهر رویش دوباره

می اندیشد گاه

کاش بهاری نبود کاش فردایی نبود

عشقی میان زمستان است و او

کاش خواب مرگ فرایش می گرفت

چه سخت است اجبار به بیداری دوباره

سکوتی وهم انگیز

تاریکی طولانی

خوف نیستی

بی هیچ نگاهی

نه رهگذاری

نه دیدار باغبانش

افسوسی از این بیشتر

به اشتیاق مهربانی

به طمع جلوه گری یاری

میان ثانیه ها شتاب کردن

دست هم گیریم

عشقمان چه بهت انگیز

قربانی من می شود

در هراس هر آفت من

قصه من رنجش تو نیست ناز من . . .

بهر غزل سرایی مداوم

بهر عزیمت تا لقای دوست

عزم کعبه در سر

و پای در رکاب تمنا

یار ماندگار همسفر دوستی

اراده بهر رهایی از رسن و هر گره

بسته ایم به اراده حلقه مستان عشق

دور ساختن دد و دیو از حریم خانه

پاسبانی از هر روزن و دیوار و خروج

چنگ در امید لطف حضرت حق

ایمان و شهادت تسلیم او

و قسم به نور و قسم به راه نور

که هرگز دگر باز نگردم

بهر آزمون و جهالت و هوس

یارب مددی

تکرار مکرر عشق و در پی عشق خزیدنیافتن واژه هایی لااقلبهرتقدیم دوست داشتن توتو آخرین تو حقیقت شهادت را اشک های غم استادهم هستم و هم نیستم در این در گهدر این حلقهوقت ، اتصال استوقت زلالی آب ادامه مطلب

در آخرین حرف ها

در تقابل با زندگانی

همچو همای سعادتی ناگاه

نسلی از من طلبیده بود

زلالی برکه آگاهی را

پیراهن گل گلی ات را می پوشی

و به رنگ همه گلهای جهان در می آیی

همه جنگل ها را در قامت زیبای تو دیدم

و عطر تنت

که مرا از همه آبشارهای جهان برحذر خواهد کرد

بی نیازی جهانت را فزون باد

جام تهی ات

آنچنان لبریز می کند

که همه زیبا را در خواهم

طعم همه بوسه ها را

مرمرین تن عریان

در شب و روز

آرامگه عمر من خواهد بود

تن در تن

مشک آب

لب تشنه و گمگشته

سیراب و سرشارم نموده

بعد تو شیرین آرزوها

هوس های یادگار آلود غمناک

خیانت ها ( هر دل و دلبرکانی)

وقت مقاومت قلم و وقت گمراه نمودن نوشت ( کلام)

حق و باطل چه آشکاراتر شده اند

نوید و دلخوشی این است

که حق همیشه پیروز است و

گل شبکه مثبت خواهد شکفت

هرقدم باتو بودن هر لحظه امتحانی سختو انتخابی پر تردیدو صدایی که می خواندجان من راوسوسه دویدن در دشت بی کرانیست و رقصیدن با لرزش علف هاهر انتخاب سقوط عهد پیشین است و هر لحظه شرمگین تر از خاکساده تر برادامه مطلب

بعد رجعت دوباره از 29/6/88 با دردی از جنس حقیرآنچه اینجاست انتخابی از جنس حقیقتدردی آمیخته با زماندرد گذشتن از یاردرد بی دردی خوابهمه راه را گوییا بیادامه مطلب